Please reload

Recent Posts

Niet over, maar mét elkaar praten

March 28, 2018

 

Vorige maand gaf ik een workshop roddelen. In eerste instantie denk je waarschijnlijk: roddelen? Maar je hield je toch bezig met de positieve psychologie? Hoe past roddelen daarin? Roddelen is toch juist negatief? Dat klopt natuurlijk ook. Roddelen is niet iets wat heel netjes is, maar roddelen is wel iets wat we allemaal doen. Ik roddel, jij roddelt, iedereen roddelt. Want roddelen is leuk. Niets doet het beter dan een sappige afdelingsroddel waar iedereen stiekem van geniet. Roddelen brengt sensatie in de doorgaans zo vluchtige werkweek.

 

Roddelen kent gradaties. Je kunt roddelen door over iemand te praten zonder dat je iets kwetsends zegt. Je kunt ook roddelen om iemand te kleineren of te beledigen. En in extreme vorm kun je door roddels mensen het leven echt zuur maken of ze wegpesten. Hoewel roddelen dus niet het meest positieve onderwerp is, is het denk ik wel iets dat meer aandacht verdient. En dan niet op een betweterige ‘je-mag-niet-roddelen’-manier, maar op een open, uitnodigende manier. Om de waarom achter het roddelen te boven tafel te krijgen.

 

Mensen kunnen een aantal motieven hebben om te roddelen. Ze kunnen dit doen vanuit jaloezie, vanuit ongenoegen of vanuit onwetendheid. Het is belangrijk om binnen jouw team te onderzoeken waarom er geroddeld wordt. Ook al is het niet heel ernstig (ik hoop dat je geen collega’s hebt die systematisch worden buitengesloten of dat je zelf degene bent die wordt weggepest), het is belangrijk aandacht te hebben voor de communicatie die plaatsvindt buiten de vergaderruimte.

Je kent het vast wel. Vertel je jouw verhaal aan persoon A dan is iemand misschien ziek. Bij persoon B is diegene ziek en bij persoon C gaat diegene waarschijnlijk, nee zeker dood.

Zo ook bij het team waar ik de workshop gaf. Het was een fijn team, leuke mensen die lekker samenwerken. En toch werd er af en toe geroddeld. Ik vroeg mensen de gekste roddels die ze ooit over zichzelf gehoord hadden met elkaar te delen. En daarna stond ik stil bij het waarom van roddelen. Toen ik bij het stukje onwetendheid aankwam, zag je mensen oplichten. Want er werd gelukkig niemand buitengesloten in dit team, maar roddelen vanuit onwetendheid, dat deden ze wel.

 

Niet bedoeld om te kwetsen, maar om bij elkaar te checken of datgene wat ze opviel nou echt raar was, of dat het aan henzelf lag. Roddelen vanuit onzekerheid. Wat zou er gaan gebeuren, wat zou de volgende stap zijn binnen het bedrijf? Op deze manier waren er een aantal verhalen de wereld in gekomen die hun eigen leven waren gaan leiden en onbedoeld mensen hadden geraakt. Je kent het vast wel. Vertel je jouw verhaal aan persoon A dan is iemand misschien ziek. Bij persoon B is diegene ziek en bij persoon C gaat diegene waarschijnlijk, nee zeker dood. Verhalen worden versterkt, details worden ongemerkt steeds verder aangedikt en missende informatie wordt ingevuld. Dingen gaan hun eigen leven leiden.

 

Tijdens de workshop was het mooi om te zien hoe mensen met elkaar deelden waar verhalen uit de bocht gevlogen waren. Wat er voor nodig was geweest om dit te voorkomen. En wat ze hier als team van konden leren. Hoe kon dit in de toekomst voorkomen worden? Samen maakten we een stappenplan waar ze als team de komende tijd mee uit de voeten kunnen. Maar de mooiste opmerking was misschien wel ‘het voelt alsof er een enorme last van mijn schouders is gevallen, alsof we als team een frisse start gemaakt hebben en weer door kunnen’. Man, I love my job.

 

Staat roddelen binnen jouw team op de agenda? Is het iets wat jullie openlijk met elkaar kunnen bespreken? En hoe leren jullie van eerder gemaakte fouten en verhalen die hun eigen leven gingen leiden gebaseerd op niks? Ik lees het graag in de comments.

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload

Search By Tags