Please reload

Recent Posts

First world problems en jankende millenials

March 19, 2018

 

Daar zit ik dan. Samen met twee vrienden drink ik een biertje in Groningen. Mijn oude studentenstadje, mijn ‘thuis’. Het is altijd fijn om terug te zijn in Groningen. De tijd lijkt hier voor mij even stil te staan. Ik ga terug naar 2010 en beleef ik mijn studententijd opnieuw. Maar dan anders. Want er is natuurlijk van alles veranderd de afgelopen 8 jaar. Winkeltjes komen en gaan, lunchtentjes veranderen met de dag en de hipste kroegen weet ik inmiddels niet meer te vinden – want failliet.

 

Mijn vrienden vertellen over hun levens, hun werk, hun (aanstaande) kinderen. En daar zit ik dan. Proefschrift ingeleverd, maar verder geen idee wat ik wil. En dat terwijl ik alles best prima voor elkaar heb: huisje, boompje, beestje, een mooie reis in het vooruitzicht, lieve vrienden, fijne familie… Spontaan voel ik me een jankende millenial. En met nog net geen 30 lentes jong, ben ik waarschijnlijk ook een jankende millenial.

Ik draai kringetjes in mijn hoofd. Keuzestress. Het ‘dertigersdilemma’. Ik moet toch zeker wel kunnen verzinnen wat ik na mijn promoveren wil doen?!

Feit is dus dat ik de laatste tijd totaal niet weet wat ik wil. Met meer dan genoeg opties om uit te kiezen, heb ik het gevoel alle cruciale levenskeuzes ineens en wel nu te moeten maken. Tijdens mijn proefschrift heb ik 4 jaar lang ergens naar toe gewerkt en nu dat moment steeds dichterbij komt, begint de vraag ‘what’s next’ te kriebelen. Wil ik verder in de wetenschap? En zo ja, hoe dan? Wil ik mijn eigen bedrijf proberen echt van de grond te krijgen? Of kies ik voor de zekerheid van loondienst? Wil ik in Nederland wonen of toch liever ergens anders? Wil ik kinderen? Zo ja, kan dat? En wanneer dan? Waarom ben ik hier? En wat voeg ik toe aan deze wereld? Zet ik mijn talenten wel optimaal in? En help ik anderen wel voldoende? Hoe stap ik uit de ratrace waar veel mensen aan mee doen? Waarom moet het altijd meer, meer, meer zijn? Wanneer is het genoeg?

 

De vragen grijpen me naar de keel, want ik heb geen antwoorden. Het benauwt me, helemaal als ik vrienden allerlei levensbepalende keuzes zie maken. De een gaat trouwen, de ander krijgt kinderen en een derde koopt een leuke boerderij om de komende 10 jaar op te knappen. En ik? Ik draai kringetjes in mijn hoofd. Keuzestress. Het ‘dertigersdilemma’. Ik moet toch zeker wel kunnen verzinnen wat ik na mijn promoveren wil doen?! En dan rijdt mijn trein station Zwolle binnen. Met 15 minuten overstaptijd vraag ik mezelf af: een Latte of toch een groene thee? Aaaah, de first world problems van een millenial :)

 

Heb jij ook een fase in je leven (gehad) waarin je het lastig vond om keuzes te maken? Dat je niet goed wist wat je wilde? Wat deed je om uiteindelijk toch tot een keuze te kunnen komen? Ik lees het graag in de comments!

 

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload

Search By Tags