Please reload

Recent Posts

Social media part II: over jobhoppende millenials

January 26, 2017

 

Vorige maand schreef ik in over mijn voornemen om 2017 met een social-media detox te starten. Op 2 januari verwijderde ik alle apps van mijn telefoon en installeerde een plug-in op mijn laptop om social media sites te blokkeren. Ik wist dat ik veel tijd spendeerde aan het bekijken van social media en was benieuwd in hoeverre ik zou moeten afkicken. Hoe het me vergaan is?

 

Het was een heerlijke week! Ik was verbaasd hoe makkelijk het is je telefoon te negeren als er niets op staat dat je aandacht kan opeisen. Het was alsof ik weer een oude Nokia had; gebeld worden en af en toe een berichtje. Meer gebeurde er niet. De eerste dagen had ik nog wel de neiging op mijn telefoon te kijken, maar als je tien keer hebt gezien dat er niets is veranderd, wordt het steeds minder interessant. Ik was die week vele malen productiever en vond andere manieren om mezelf te vermaken. Zo las ik die week bijvoorbeeld 1,5 boek. Iets waar ik normaal nooit aan toe kwam. Dit was een eyeopener: ik had wel vrije tijd, ik liet het alleen opslokken door nutteloos telefoongedrag.

Ik kwam er achter dat ik die week helemaal niks dringends had gemist. Het was dus oké om te minderen, om af en toe zelfs helemaal offline te gaan.

Na een week mocht ik weer online. Ik dacht dat ik dingen gemist zou hebben, maar wat bleek: niets van dat alles! Facebook gaf de melding ‘Welcome back’ en vulde mijn tijdlijn meteen weer met nutteloze click-bait. LinkedIn gaf een rare samenvatting (maar hoe het algoritme achter LinkedIn werkt is me sowieso een raadsel) en op Instagram kreeg ik de 15 beste foto’s van afgelopen week te zien. Was het nuttig? Nee! Ik kwam er achter dat ik die week helemaal niks dringends had gemist. Het was dus oké om te minderen, om af en toe zelfs helemaal offline te gaan. En dat vergelijken met anderen had ik ook niet nodig. Mijn leven was best leuk zo, ik moest het alleen meer waarderen.

 

Toch blijven social media voor mij iets intrigerends. Ik vind het fascinerend hoe ze ons dagelijks leven beïnvloeden. Simon Sinek vertelt in zijn filmpje ‘Millenials in the Workplace’ over de impact van social media in onze carrières. Zo stelt hij dat wij, millenials, dankzij de moderne technologie (social media) zijn opgegroeid in een wereld waar we direct bevestiging zoeken voor alles wat we doen. We zijn verslaafd aan het scheutje dopamine dat we krijgen als anderen onze posts liken. En deze verslaving nemen we mee naar ons werk. We willen binnen no-time impact hebben met ons werk, het verschil maken en erkenning krijgen. Lukt dit niet? Dan gaan we naar onze volgende baan. Op deze manier ontnemen we ons de kans om echt gelukkig te worden met ons werk. Dingen als tevredenheid en werkgeluk kosten tijd. We moeten geduldiger zijn. Minder bezig zijn met directe bevestiging en ons focussen op de lange termijn.

Via social media lijkt het alsof bij anderen alles wél lukt. Je ziet oud-studiegenoten hun successen delen en denkt: hoe doen ze dit? De twijfel slaat toe.

Herken ik mezelf in zijn omschrijving? Ik twijfel. Aan de ene kant herken ik het verslavende effect van likes op je post. Maar of deze zich doorvertalen naar mijn werk? Nee. Ik denk dat er een ander proces aan ten grondslag ligt. Wij millenials hebben meegekregen dat alles mogelijk is, als je maar je best doet. Dit is een onwerkbare situatie. Natuurlijk helpt het om je best te doen, maar het wil niet zeggen dat als iets niet lukt, het daarmee aan jezelf ligt. Er zijn dingen als omgevingsfactoren en pech. Via social media lijkt het alsof bij anderen alles wél lukt. Je ziet oud-studiegenoten hun successen delen en denkt: hoe doen ze dit? De twijfel slaat toe. Waarom heb ik nog geen promotie gemaakt? Zit ik wel bij de juiste organisatie, waar ik het maximale uit mezelf haal? Misschien ligt mijn passie ergens anders? En dán ga je jobhoppen. Niet omdat je direct bevestiging wilt, maar omdat je ergens onzeker bent over je ‘gebrek’ aan succes vergeleken met leeftijdsgenoten die het altijd mooier en beter lijken te hebben.

 

Wat ik leerde van mijn social media detox is dat als je niet online bent, je je beter kunt focussen op wat jij belangrijk vindt. Je zit niet te wachten op een shot adrenaline en je bent niet bezig met vergelijken. Je twijfelt minder en doet – door de hoeveelheid tijd die je over hebt – vanzelf dingen waar je blij van wordt. Zijn social media daarmee iets slechts? Nee, absoluut niet. Het gaat erom hoe je er mee omgaat. Relativeer jouw succes ten opzichte van anderen, ook in je werk. Lukt iets niet meteen? Nou en! Probeer het nog een keer, maak fouten, leer en groei. Laat je keuzestress los. Wees niet bang om dingen te missen; als je blij bent met wat je hebt is het toch goed? Waardeer (meer) wat je wel hebt. Jouw pad is uniek. Geniet ervan in plaats van te kijken naar wat er niet is, dan komt het met jouw carrière vanzelf goed!

 

<deze blog is reeds verschenen bij Humans of Psychology>

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload

Search By Tags