Please reload

Recent Posts

Je passies volgen, het is zo verdomde moeilijk

September 19, 2016

 

Je hart volgen, je passie ontdekken en je dromen waarmaken. Het klinkt zo mooi, het is alleen zo verdomde moeilijk. Maar waarom? Het is luisteren naar jezelf, ontdekken, vallen en opstaan. Het is onzekerheid, twijfel en niet weten of wat je aan het doen bent ooit gaat leiden tot resultaat. Althans, dat is 'je passie volgen' voor mij. Sommige mensen worden geboren met het idee dat ze arts, advocaat of brandweerman willen worden. Het lijkt me fantastsich om zo'n duidelijk doel te hebben, echt te weten wat je wil en er voor de 100% voor gaan. Voor mij werkt het alleen anders. Ik weet namelijk niet zo goed wat mijn passies zijn, of waar ik echt in uitblink. Natuurlijk, ik heb mijn kwaliteiten (en mindere kanten ;)), maar of ik datgeen aan het doen ben dat voor mij 'meant to be' is, i don't know... 

 

En dat is eng, heel eng. Maar ook ontzettend gaaf. Want hoewel ik aan de ene kant jaloers ben op mensen met een duidelijke roeping, ontdek ik gaanderweg wat ik leuk vind. En ook wat ik niet leuk vind. Zo leer ik mezelf kennen en buiten de lijntjes kleuren, van mijn pad af te wijken. Hoe ik tot mijn keuzes kom? Laat ik je meenemen in mijn beslissingen van afgelopen jaar. Successen en mindere keuzes, die me uiteindelijk helpen mijn weg te vinden. 

Niets vind ik leuker dan afwijken van de recepten om er net mijn eigen draai aan te geven. Ik leer (of krijg bevestigd) dat ik hopeloos eigenwijs ben

1 januari 2016. Ik besluit - net als de rest van Nederland - dat het dit jaar anders gaat worden. Ik wil gezonder leven (nee niemand zei dat mijn dromen origineel zijn) en begin samen met Steven aan de 50 days of Green Happiness. Misschien heb je er wel eens van gehoord, misschien vind je het verschrikkelijk of misschien heb je het boek zelf ook op de plank staan. Hoe dan ook, we gaan 50 dagen veganistisch door het leven. Het bleek voor ons te werken. Ik sta uren in de keuken, ontwikkel RSI van de hoeveelheid snijwerk en ontdek dat ik toch best wel redelijk kan koken. Niets vind ik leuker dan afwijken van de recepten om er net mijn eigen draai aan te geven. Ik leer (of krijg bevestigd) dat ik hopeloos eigenwijs ben en mijn creativiteit moet kunnen uiten. Score: +1. 

 

Gedreven door al mijn kook-enthousiasme, de veranderingen als gevolg van mijn nieuwe eetpatroon en een tikkeltje impulsiviteit besluit ik: ik wil meer over voeding leren. Het mag niet te hoog gegrepen zijn (het moet immers te combineren zijn met werk, hobbies en andere activiteiten) dus ik besluit me in te schrijven voor een LOI cursus gewichtsconsulent. Altijd handig om wat naast de psychologie te doen en als ik ooit voor mezelf wil beginnen, heb ik wat basiskennis paraat. Ontzettend handig hou ik mezelf voor. Na 3 maanden studeren ontdek ik dat de stof totaal niet aansluit bij mijn ervaringen en beeld van gezonde voeding. Het materiaal is hopeloos achterhaald en het niveau om te huilen. Mijn cursusmap ligt vanaf de zomer dan ook stof te vangen achter in de kast. Ik leer dat ik graag werk op een bepaald denk-niveau en dat ik daar moeilijk van kan afstappen. Score: -1 (en een lege bankrekening...)

Daar waar ik mezelf 1 vinger geef, neem ik uiteindelijk mijn hele hand. Gevolg: een overvolle agenda en te weinig 'me-time'.

Naast gezonder leven, wil ik ook meer tijd voor mezelf maken. Om die dingen te doen die ik echt leuk vind. Hah! Dit klinkt bekend... Ik neem mezelf voor om ieder weekend één dag geen afspraken te maken en op de dag zelf te kijken waar ik zin in heb. De eerste weken gaan heerlijk. Ik ben vaker dan ooit in de sportschool te vinden, ben veel buiten en maak klusjes in huis af. Ik voel me fantastisch en na het weekend heb ik volop energie om een nieuwe werkweek te starten. Dit is een blijvertje, zeg ik tegen mezelf. En terwijl ik de woorden amper over mijn lippen heb gekregen, sluimert de macht der gewoonte er weer in. Weekenden stromen vol, een dag blokken blijkt niet altijd haalbaar en daar waar ik mezelf 1 vinger geef, neem ik uiteindelijk mijn hele hand. Gevolg: een overvolle agenda en te weinig 'me-time' in het weekend. Nee zeggen, vrienden teleurstellen of doorschuiven, feestjes missen omwille van mezelf, ik blijf het moeilijk vinden. Het blijft voor mij balanceren op het randje, terwijl ik heel goed weet waar ik uiteindelijk het gelukkigst van wordt. Iets met theorie en praktijk. Score: 0. Het is en blijft 'work in progress'. 

 

De laatste grote beslissing die ik voor dit jaar nam, was het opzetten van mijn eigen bedrijf. Al maanden speelde ik met de gedachte. Maar tegelijkertijd ook met 1000 vragen. Hoe dan, wat dan, wat als het niet lukt, wat als het juist wel lukt, wat vinden anderen ervan, hoe ga ik me onderscheiden, wat kan ik, welk product wil ik aanbieden? Zo maar een standaard pieker-sessie van nog geen 5 miuten. Je snapt: door alle onzekerheden kwam ik tot niks. Toch praatte ik met de mensen om me heen over mijn wensen en verlangens. En deze werden opgepikt. Vanaf april ben ik bezig geweest met het vormgeven van mijn eerste opdracht en ik kan gelukkig zeggen dat ik per 1 oktober echt ga beginnen. Super spannend, maar als ik merk hoeveel energie het me geeft, dan weet ik: dit is goed. Score +1.

Het voelt alsof ik in een soort van flow terecht kom. Niet wetende waar ik ga eindigen, maar wel wetende dat ik met hele leuke dingen bezig ben.

Terugkijkend op 2016 weet ik van mezelf steeds beter waar mijn passies liggen. Niet dat ik nou precies weet waar ik over 5 jaar wil zijn, of wat ik later worden wil als ik groot ben. Daarentegen herken ik wel steeds beter waar ik energie van krijg, waar mijn hart sneller van gaat kloppen en waar ik op dit moment aan toe ben. Het voelt alsof ik in een soort van flow terecht kom. Niet wetende waar ik ga eindigen, maar wel wetende dat ik met hele leuke dingen bezig ben. Mezelf ontwikkelen en ontdekken, maar ook erkennen wat voor mij niet werkt. Ik denk ook dat het daar om gaat bij passies. Je doet wat op dat moment bij je past. Een passie is voor mij niet één ding, iets wat voor altijd vaststaat. Het is je richten op die dingen waar je op dit moment blij van wordt. En of je dat einddoel, dat stipje op de horizon ooit haalt, who cares?! Als de weg er naartoe maar de moeite waard was!

 

 

 

 

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload

Search By Tags