Please reload

Recent Posts

#nevernotworking

September 16, 2016

 

Hashtags, je kan er tegenwoordig niet meer omheen. Zelf ben ik erg fan van #nevernoteating (ik hou nou eenmaal van eten), #livinglife (je dromen moet je najagen) en #qualitytime (genieten met vrienden en familie is fantastisch). Maar toen ik laatst #nevernotworking tegenkwam, moest ik toch twee keer nadenken. Natuurlijk, gedrevenheid en doorzettingsvermogen zijn belangrijk, maar nevernotworking... dat is niet goed. Bedrijven vragen steeds vaker 'geen 9 tot 5 mentaliteit' en er zijn legio bedrijven waar werkweken van 50 tot 60 uur de norm zijn. Zorgelijk om twee redenen. A) mensen die langer werken, zijn niet per definitie productiever en B) als mensen onvoldoende tijd nemen om te herstellen en op te laden, liggen burn-out, overspannenheid en een verstoorde werk-privé balans op de loer.

 

Zelf heb ik dit helaas aan den lijve mogen ondervinden. Ik werkte bij een jong, startend bedrijf en het eerste jaar was fantastisch. Samen met een groep gemotiveerde mensen werkten we aan een grote opdracht die in eerste instantie onhaalbaar leek. Maar stukje bij beetje werd de opdracht behapbaarder. Hoe gaaf was het toen aan het einde van het jaar deadlines gehaald werden en het project meer dan succesvol werd afgesloten. Het was een top jaar!

Ik zat avonden door te werken, sliep steeds minder en werd iedere dag wakker met de gedachte ‘Heb ik al griep? Dan kan ik thuisblijven’. Maar mijn lichaam gaf zich niet gewonnen en ik ging door.

Het tweede jaar was anders. De druk om te blijven presteren werd hoger en de beloftes en verwachtingen groter. Ik kreeg extra verantwoordelijkheden en ik voelde me goed. Totdat ik zo veel extra werk kreeg toegeschoven dat ik er in verzoop. Ik zat avonden door te werken, sliep steeds minder en werd iedere dag wakker met de gedachte ‘Heb ik al griep? Dan kan ik thuisblijven’. Maar mijn lichaam gaf zich niet gewonnen en ik ging door. Toen mijn privéleven op z’n kop kwam te staan, knapte ik. Van het ene op het andere moment was daar de man met de hamer. Ik kon helemaal niets meer en sliep drie dagen achter elkaar.

 

Het kostte me ruim 6 maanden om te herstellen. Het meest waardevolle dat ik geleerd heb is het aangeven van grenzen. Het loslaten van dingen en de deur letterlijk achter je dicht trekken als je (op tijd!) naar huis gaat. #nevernevernotworking dus. 

 

Inmiddels werk ik ergens anders en heb ik een heuse 9 tot 5 mentaliteit ontwikkeld. Dat betekent dat ik op tijd kom, maar ook minstens zo op tijd naar huis ga. Niet omdat ik de kantjes er vanaf loop, maar omdat ik mezelf de moeite waard vind om ook andere dingen te doen. Ik vind mijn werk heel erg leuk, maar ik leef niet meer om te werken. Ik geniet in de avond van uitgebreid koken, van wijntjes drinken in de zon, van sporten en wandelen met de hond. Ik trek de deur achter me dicht en mijn werk is echt klaar. Wat een verademing!

Tijdens mijn werkuren geef ik me helemaal, maar als deze gemaakt zijn, is het ook klaar.

En het grappige is, hoewel ik nooit zo maar overwerk (als er echt wat af moet, ben ik uiteraard de beroerdste niet) ben ik productiever dan ooit. Ik haal al mijn deadlines, lig op schema en werk met veel enthousiasme en plezier. Ik ben goed in wat ik doe en wordt gewaardeerd. En dit wordt mede veroorzaakt door mijn 9 tot 5 mentaliteit. Tijdens mijn werkuren geef ik me helemaal, maar als deze gemaakt zijn, is het ook klaar. Dan is het ‘Inge-time’ en doe ik de dingen waar ik blij van wordt. Zodat ik weer kan opladen en met nieuwe energie en ideeën aan mijn volgende werkdag kan beginnen. Dus, #nevernotworking: ik dacht het niet! 

 

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload

Search By Tags